การหยุดพักกลางวันของคนทำงานในลอสแอนเจลิส
การหยุดพักกลางวันแตกต่างไปในเมื่อคุณเป็นคนทำงานในลอสแอนเจลิสที่ต้องทำงานสองอย่างทั้งในช่วงเช้าและเย็น ชีวิตของฉันดำเนินไปตามเวลาที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และบางครั้งฉันก็ลืมที่จะดูแลด้านใดด้านหนึ่งของตัวเอง
มื้อกลางวันที่ไม่ได้วางแผน
เมื่อถึงเวลาหยุดพัก ฉันเดินไปที่รถของตัวเอง หวังว่าจะพบบางอย่างในกระเป๋าคอนโซลที่สามารถเรียกว่ามื้อกลางวันได้ สุดท้าย ฉันพบถุงของขบเคี้ยว Dulze ที่ถูกซ่อนไว้ใต้แบตเตอรี่กล้องและกระดาษม้วน
- ขนม Dulze ไม่ใช่แค่ขนมขบเคี้ยวธรรมดา แต่เป็นขนมที่ไม่มีสารตัวทำละลาย รสชาติคล้ายขนมเม็กซิกันที่ถูกยกระดับให้ดูทันสมัยมากขึ้น
- ไม่มีการวางแผน ฉันดันลงมือทานทั้งถุง 100 มิลลิกรัมในทันที
เมื่อขนมทำงาน
เมื่อฉันเดินกลับเข้าไปในโรงงาน นายของฉันที่ปกติจะซ่อนตัวอยู่ในสำนักงานกลับมาเข้าหาฉัน มันดูตลกเพราะเขานำตัวเองออกมาในเวลาที่ไม่คาดคิด และในขณะที่ระบบประสาทของฉันกำลังปั่นป่วน แต่นั่นกลับเป็นสัญญาณที่ทำให้ขนมเริ่มทำงาน
แทนที่จะรู้สึกเครียด ฉันกลับรู้สึกมีพลังและมั่นใจขึ้น
การเปลี่ยนแปลงในตัวฉัน
ฉันเริ่มพูดคุยอย่างชัดเจนและมีอารมณ์ดีเหมือนใครบางคนเพิ่งมอบไมค์ให้ฉันพูดในที่ประชุม ฉันเริ่มเสนอแนวทางการปรับปรุงการทำงาน และแสดงออกซึ่งความคิดสร้างสรรค์
บางคนอาจใช้การไมโครโดสเพื่อการทำงาน แต่ฉันกลับดันเข้าไปสู่พลังแห่งการบริหารที่ชัดเจน
จากขนมสู่พลังการบริหาร
สิ่งที่น่าแปลกใจคือ นายของฉันตั้งใจฟังและตอบสนองในทางบวก เขาดูเหมือนจะเห็นฉันในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ไม่นานหลังจากนั้น ฉันได้รับเชิญให้เข้าร่วมคณะกรรมการความปลอดภัย ซึ่งถือเป็นกลุ่มชั้นในของโรงงานที่มีความสำคัญมาก
การเปลี่ยนแปลงในมุมมอง
ฉันเข้ามาในวันนั้นในฐานะคนเงียบๆ แต่เดินออกไปตามเส้นทางที่เป็นไปได้ในการเลื่อนตำแหน่ง
บทส่งท้าย
ฉันไม่ได้บอกว่าขนมทำให้ฉันกลายเป็นผู้นำ แต่สิ่งที่แน่นอนคือ ฉันกลับมาจากพักกลางวันด้วยความร่าเริงและความรับผิดชอบมากขึ้น นี่คือความเป็นจริงในที่ทำงานที่น่าสนใจ บางครั้งความรู้สึกที่ได้จากขนมสุดพิเศษสามารถทำให้คุณก้าวเข้าสู่เส้นทางการบริหารได้